Kontury - Jakub Jarno

 

Jakub Jarno

Kontury

Wydawnictwo Literackie

ISBN 978-83-08-08691-9

Kontury Jakuba Jarno to powieść skupiona nie tyle na opowiadaniu historii, ile na rysowaniu jej śladów - emocjonalnych, pamięciowych, tożsamościowych. Autor prowadzi nas przez fragmentaryczną narrację, w której losy Wandy Jeżyńskiej odsłaniają się stopniowo, jakby mimochodem, bez wyraźnych punktów kulminacyjnych.

Największą siłą książki jest język: oszczędny, poetycki, pełen niedopowiedzeń. Jarno nie podpowiada sensów - raczej sugeruje je ciszą, rytmem zdań i atmosferą nieustannego zawieszania. Dzięki temu Kontury czyta się bardziej jak zapis stanu świadomości niż klasyczną powieść fabularną.

Kontury to tekst, który już samym tytułem sugeruje swoją strategię artystyczną: zamiast pełnych kształtów oferuje zarysy, zamiast domkniętych znaczeń - fragmenty. Autor rezygnuje z klasycznej narracji linearnej na rzecz opowieści rozproszonej, opartej na pamięci, lukach i przemilczeniach. W efekcie powstała proza, która nie tyle opowiada historię życia bohaterki, ile próbuje uchwycić proces formowania się tożsamości w warunkach niepewności.

Centralną postacią Konturów jest Wanda Jeżyńska - kobieta, której biografia od początku naznaczona jest niedostatkiem i brakiem stabilnych korzeni, jednoznacznej przeszłości i poczucia przynależności. Jej losy splatają się z powojenną rzeczywistością, lecz historia nie stanowi tu tła w sensie realistycznym. Jest raczej cieniem, który kładzie się na jednostkowym doświadczeniu, wpływając na sposób postrzegania siebie i świata. Wanda nie “uczestniczy” w historii - ona ją odczuwa, często w sposób pośredni i nieuświadomiony. 

Postacie drugoplanowe, takie jak Franek Światło czy Urban Sierpiński, nie funkcjonują jako partnerzy w klasycznym sensie, lecz jako punkty odniesienia. Ich obecność pozwala Wandzie czasowo określić swoje miejsce, lecz nigdy nie daje pełnego oparcia. Relacje te uwidaczniają proces negocjowania tożsamości, a nie osiągania stabilności.

Jednym z kluczowych tematów powieści jest pamięć - nie jako uporządkowany zapis przeszłości, lecz jako zbiór nieciągłych obrazów. Narracja Jarno przypomina proces przypominania: trochę chaotyczny, selektywny, podatny na zniekształcenia. Poszczególne epizody z życia bohaterki wyłaniają się i znikają, pozostawiając po sobie jedynie emocjonalny ślad. W ten sposób pamięć staje się narzędziem nie tyle poznania, ile ciągłego konstruowania siebie.

Kontury to powieść dojrzalsza niż debiut Jakuba Jarno. Autor nie porzucił tematów obecnych w pierwszej książce - pamięci, historii, poszukiwania tożsamości - lecz przekształcił je poprzez fragmentaryczną narrację. Kontury nie są jedynie kolejną powieścią Jarno, lecz świadomym gestem redefiniującym sposób mówienia o tożsamości, pamięci i historii we współczesnej literaturze.

Kontury najlepiej sprawdzą się jako lektura dla tych, którzy cenią literaturę nastroju, skupioną na wnętrzu postaci i sile języka. To powieść, która nie narzuca interpretacji, lecz zaprasza do uważnego, spokojnego czytania - i zostaje w pamięci dłużej, niż sugerowałaby jej objętość.

monweg

W ramach wyzwań: Przeczytam 120 książek w 2026 roku – 9/120; Przeczytam tyle, ile mam wzrostu – 2,9 cm; 374 stron; Wielkobukowe alfabetyczne bingo – Wielkobukowe bingo dla wyjadaczy – książka wydana pod pseudonimem

Kontury - Jakub Jarno do kupienia na Bonito