Andrzej Kopacki
Świat a ludzie. Wiersze zebrane
Państwowy Instytut Wydawniczy
ISBN 978-83-8196-703-7
Czy Wy też tak macie, że czasem poezję czujecie od pierwszego czytania, chwyta Was od razu i nie pozwala o sobie zapomnieć, a innym razem trafiacie na wiersze, które wymagają większego skupienia, poważniejszego zaplecza, wielokrotnej lektury, by je docenić? Kiedy myślę o utworach Andrzeja Kopackiego, to zdecydowanie widzę je w tej drugiej kategorii.
Zbiór wierszy Świat a ludzie pozwala czytelnikowi na dogłębną analizę twórczości poetyckiej Kopackiego, znanego tłumacza z języka niemieckiego i redaktora “Literatury na Świecie”, na przestrzeni ostatniego ćwierćwiecza. Nietrudno o szybki wniosek, że czytelnik ma do czynienia z utworami mocno aluzyjnymi, w których poeta nawiązuje do innych tekstów czy twórców, w tym do swoich mistrzów, jak Hölderlin lub Kawafis. Nawet w wierszach z tomów najnowszych, gdzie autor pozwala sobie na wyraźniejszy komentarz społeczny czy polityczny (w swej istocie chyba przede wszystkim humanistyczny), podmiot-bohater nawiązuje do licznych postaci, które mogą się okazać trudniejsze do odgadnięcia.
W posłowiu do tego zbioru Antoni Libera daje możliwość pogłębionego literaturoznawczego poznania charakterystyki kolejnych tomów poetyckich składających się na Świat a ludzie. Autor posłowia umiejscawia twórczość Kopackiego w tradycji literackiej, zwracając uwagę na bogactwo nawiązań w jego wierszach, a także misterność konstrukcji. Trudno się nie zgodzić z Liberą, że obraz Kopackiego-poety przedstawia uczonego humanistę, który potrafi stworzyć w swoich utworach “świat utkany z historii literatury, poruszających anegdot, a także książek i cytatów wielkiego dziedzictwa europejskiej kultury”, a tworzy ten świat za sprawą wielce kunsztownej formy, osadzonej mocno w tradycji - “za jej pomocą nobilituje - >>zbawia<< - przeciętność, pospolitość i smutek ludzkich losów”.
Poezja Kopackiego jest wymagająca, refleksyjna i możliwa do analizowania na wielu poziomach, co sprawia, że jej odbiór nie należy do łatwych. Sądzę jednak, że nawet gdy czytelnik nie będzie tak wnikliwy jak Antoni Libera, będzie w stanie znaleźć w tych wierszach coś dla siebie, co go poruszy, w czym zobaczy siebie i jakiś fragment świata.
niehalo
Dziękuję
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz